|
Ustaların çıraklarına sadece edindikleri meslegi, zanaati değil hayatı da
öğrettikleri, en geniş ve gerçek anlamıyla öğretmen oldukları dönemde
Hintli bir ahşap ustası yaşıyordu.
Bu ustanın çırağı büyüdü, ahşap işlemeyi ve hayati öğrendi, kendi işini
kurup baslattı. Bir süre sonra dostlarından biri oğlunu getirdi, ustadan
onu yanına çırak almasını istedi.
Fakat bu çırak sürekli yakınıp duran, her şeye bozulan bir çocuk çıktı.
Tahta getirmeye gidiyor, döndüğünde ellerine kıymık battığından uzun uzun
yakınıyordu. Bir iş teslim etmeye gidiyor, döndüğünde yoldan, sıcaktan,
müşterinin tavrından yakınıyordu.
Usta çocuğa bir şeyler anlatmaya çalışıyordu ama sözlerinin hiçbir etkisi
olmuyordu.
Bir gün usta çırağını köye tuz almaya gönderdi.
Çırak ustasının söyledigi gibi, tuzu alıp döndü. Usta bir bardak su
getirmesini söyledi. Çırak bir bardak suyu da getirdi.
Usta, Şimdi o tuzu suyun içine at" dedi. Çırak ustasının söyledigini yaptı.
Sonra usta "Şimdi o suyu iç" dedi. Çırak suyu içti ve tabii ki içer içmez de
tükürdü. Öfkeyle ustasına bakarken, usta "Nasıldı tadı" diye sordu. Çırak
nefretle, "Çok acı" dedi.
Usta çocuğa "Tuzu yanına al gel, gidiyoruz" dedi. Çırak ustasının peşine
takıldı. Bir süre sonra civardaki gölün kıyısına geldiler.
Usta çırağa "Bütün tuzu göle dök" dedi. Çırak söyleneni yaptı.
Usta "Şimdi gölün suyundan iç" dedi. Çırak içti.
"Suyun tadı nasıldı" diye sordu usta. Çırak, "Çok güzeldi" dedi.
"Peki tuzun acısını hissettin mi?" diye sordu bu kez de.
Çırak "hayır" dedi.
Usta çırağı karşısına oturtup anlattı:
"Hayattaki bütün olumsuzluklar iste bu bir avuç tuz gibidir. Eger sen
küçük bir bardak su isen, nasil tuzun bütün acısını tattysan, hayatın
bütün olumsuzluklarından da öyle etkilenirsin. Eğer sen kişiliğinle ve
gönlünle bu önümüzdeki göl gibi isen, hayatta karsilasabilecegin bütün olumsuzluklar
seni, o bir avuç tuz gölün suyunu nasil etkilediyse öyle etkiler, bir
bardak suda tattığın acıyı vermez sana.
Seçim senindir: Ya bardak olacaksın ya da göl..." |
